Waar moeten we voor Midden-Limburg de toeristen, recreanten, dagjesmensen en nog erger vandaan halen? Over deze vraag breken onze gemeente-oudsten zich het hoofd. Zeker sinds ze de inspirerende incentives van een lokale VVV moeten missen. Metropolen kraken in hun middeleeuwse scharnieren door de mega-invasie van bucketlist vinkende rolkofferslepers; het duurt niet lang meer of ze krijgen daar een fluitspelende rattenvanger mee in plaats van een stadsgids. Toch laat de regio zich hierdoor niet afschrikken. Er wordt nog steeds serieus gebrainstormd, liefst in samenspraak met de lokale middenstand en onder leiding van een zzp’ende inspiratiecoach, over het bevorderen van een rolkoffervriendelijke dorpskern. Alleen niet voor (arbeids)immigranten. En eenmaal leeggeschud moeten ze allemaal weg; laten we het in godsnaam gezellig houden, toch?
Hoe moet dat nu? Kijk, elk Peel- en Maasdorp heeft wel een kerktoren met een verhaal en zelfs een pensionado die dat verhaal in authentiek steenkolenengels kan vertellen tegen de rug van een buslading selfie-Aziaten. Naast elk gat ligt minstens één grindgat met daaraan een pop-up summerbeach waar ze weizenbier in plastic verkopen dat je gratis kunt uitplassen in een HUDO die nu Bio Box heet. Ook hebben we foodtruckfestivals, openbare muziekrepetities, tractormeetings, wielercriteriums en koopzondagen die zinderen van zomerse zwoelheid. Er zijn knooppuntroutes om zonder omweg van het ene fietscafé naar het volgende te geraken; alleen in Roermond niet (probeer daar maar eens – zonder omweg – met de fiets vanaf de Markt over de Maas weg te komen; ik wacht nog steeds op een broer die er twee weken geleden per e-bike verse kabeljauw ging kopen – dat wordt stokvis eten). Het levert zonder uitzondering prachtige promotiefolders op, maar de cruiseschepen komen er niet voor de Maas opvaren.
Dus? Kijk, vóór de moraal komt het eten, liefst met ‘lokale specialiteiten’ en ‘regionale producten’. Hoe simpel dat kan zijn, heb ik ervaren in een regionaal Spaanse vreetschuur: Barbacoa Can Padrès. Je kunt er alles krijgen als het maar gegrilde kip is! Slechts enkele honderden plaatsen beschikbaar en wie het eerst komt… (juist). Elke dag files van heinde en ver! Voor een 1/2 pollastre patate y maionesa en een flesje Cune rosado. Is Midden-Limburg niet de kippenstal én maïsschuur van de euregio? Juist! Vergeet de eieren en de vlaai, vanaf nu op elk dorpsplein en bij elk fietscafé: maïskip aan het spit. ‘Do the Limbo Chicken!’
(07-09-2019)
Frits Nies 